X
تبلیغات
نماشا
رایتل

سوشید

کارفرما در کارگاههای کوچک کارگری بیش نیست

در روزنامه سرمایه شماره ۵۲۵ چهارشنبه ۱۷ مرداد ۱۳۸۶ در صفحه اقتصاد خانواده مطلبی تحت عنوان «اقتصاد خانواده و بیمه های درمانی - تا طلاع ثانوی بیمار نشوید» چاپ شده بود که قسمتهایی از آن را می آورم و در انتها مطالبی اضافه می کنم.

«... مثلاْ کسی که در حال حاضر شغلی ندارد چگونه می تواند بیمه شود؟، «در این شرایط هم بیمه خویش فرما داریم که شخص می تواند خود را بیمه کند که باید سهم کارفرما و سهم کارگر را خود بپردازد»

البته برای این سوال که کسی که کار ندارد چگونه می تواند هم سهم کارفرما و هم کارگر را خود بپردازد کسی پاسخی نداشت.

سوار تاکسی می شوم، هوا گرم است و پنجره های سمند پائین، از راننده می پرسم: «شما بیمه هستید؟»، «نه خانوم، دلتون خوشه ها»، «چرا؟ مگر سازمان تاکسیرانی شما را بیمه نکرده؟» «به ما گفته اند سه ماه یک بار باید ۱۵۳ هزارتومان به آن ها بدهیم تا بیمه باشیم

... در مورد بیمه های خویش فرما می پرسم می گوید:«دولت برای کسانی که شغل آزاد دارند یا بیکار هستند بیمه خویش فرما را تعیین کرده، شاید من با درصد پرداخت این افراد به بیمه تامین اجتماعی موافق نباشم ولی طرح را زیر سوال نمی برم، طرح در مجموع دست و منطقی است و در همه جای دنیا هم این گونه است ولی این که کسی که کار نمی کند چقدر باید بپردازد و چگونه بپردازد چیزی است که بیش تر باید در موردش کار کارشناسی انجام شود.»

در کارگاههای کوچک (در تقسیم تامین اجتماعی بعضی از مغازه ها هم کارگاه کوچک نامیده می شود) در صنوف متفاوت که معمولاْ یک نفر یا دو نفر در آن مشغول به کار می باشند که 17 درصد تولید ناخالص ملی را به خود اختصاص می دهد و یک خانواده ۷ میلیونی در کشور می باشد.( روزنامه شرق شماره ۹۲۴  مورخ دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۶ مصاحبه  با معاون وزیر بازرگانی).

این افراد که خود با سختی فراوانی برای خود شغل ایجاد نموده اند تحت چه حمایتی قرار دارند؟

یکی از حمایت های که می شوند بیمه خویش فرما است: با توجه به اینکه کارفرما در چنین کارگاه و مغازه هایی خود کارگری بیش نیست که مسئولیت بیشتر نسبت به کارگر احتمالی تحت امر خود دارد چگونه با او رفتار می شود؟

۱- دفترچه خدمات درمانی خویش فرما و بیمه اختیاری، از سازمان تامین اجتماعی تا زمان پرداخت مبلغ ماهانه، تاریخ تامین اعتبار دریافت می دارد در صورتی که دفترچه خدمات درمانی کارگری، حداقل ۵ماه یا بیشتر جلوتر از لیست پرداختی ارسالی کارگاه،‌ تاریخ اعتبار دریافت می نماید.

حال اگر کارفرمایی  (یا بیمه شده اختیاری) با چندین سال سابقه پرداختی حق بیمه با توجه به شرایط اقتصادی از آخرین مهلت قانونی پرداخت حق بیمه (که تا ۲-۳ ماه قبل از تاریخ روز می باشد) استفاده کند از خدمات درمانی سازمان تامین اجتماعی محروم می گردد.

آیا این با شعار عدالت ورزی سازگاری دارد کسی که بیمه می باشد و با توجه به تنگنا اقتصادی از آخرین مهلت پرداخت بیمه استفاده می کند از خدمات درمان تامین اجتماعی محروم می گردد.

۲- سازمان تامین اجتماعی به بیمه شده های کارگری خود وام ازداوج، کمک هزینه ازدواج، بیمه بیکاری و خدمات درمانی مناسب تر و ... نسبت به بیمه شده خویش فرما و اختیاری ارائه می کند.

۳- اداره کار نسبت به کارگر تا کارفرما های کارگاههای کوچک که خود کارگران کارآفرین می باشند حقوق بیشتری قائل است.

۴- رئیس جمهور محترم در زمینه درآمد ناشی از صرفه جویی بنزین یکی از حمایت هایی که عنوان نمودند افرادی را شامل می شد که به نوعی بیکار گشته اند و یا سرپرست خانوار هستند. سوال این جاست آیا بهتر نیست به جای افزودن به بوروکراسی موجود قوانین تبعیض آمیز موجود را مانند بیمه های خویش فرما و اختیاری به نوعی واقع بینانه تر نمایند؟

در آخر بد نیست خاطره ای از کارفرما بودن تعریف کنم:

کارفرمایی که در اثر بالا بودن هزینه ها و پایین بودن درآمد اقدام به بستن مغازه خود نمود. کارگر مغازه به اداره کار شکایت کرد که عیدی عید نرسیده خود را می خواهد. در جلسه ای در اداره کار  تشکیل شد. هرچه کارفرما می گفت که جز بدهی بالا چیزی ندارم که به کارگر بدهم افراد حاضر در جلسه اصرار داشتند کارفرما به گونه ای کارگر را راضی نماید. یکی از افراد جلسه جمله ای گفت که خلاصه کلام است:

کافرما بودن در این شهر جرم است!