X
تبلیغات
نماشا
رایتل

سوشید

۲۱۵- به باد حادثه بالم اگر شکست چه باک!

 

دلم خوش است به گل های باغ قالی ها
که چشم باران دارم  ز خشکسالی ها

به باد حادثه بالم اگر شکست چه باک!
خوشا پریدن با این شکسته بالی ها !

چه غربتی است ،عزیزان من کجا رفتند؟
تمام دورو بر من پر زجای خالی ها !

زلال بود وروان رود رو به دریایم
همین که ماندم، مرداب شد زلالی ها

خیال غرق شدن در نگاه ژرف تو بود
که دل زدیم به دریای بی خیالی ها
                            

                                                    (قیصر امین پور)
                                     نوشته :جواد جهانی  دیماه 86